การถ่ายภาพของผม ผมมักมองสถานที่หรือวัตถุที่ถ่ายเป็นสามระดับ ได้แก่ฉากหน้า ตัวแบบ และ ฉากหลัง ทำไมเราต้องมองภาพแบบนี้ คำตอบง่ายมากครับ เพื่อไม่ให้ภาพมันแบนไงครับ การที่เราถ่ายภาพนั้นลงบนพื้นที่สี่เหลี่ยมนั้น ตาหรือประสาทการรับรู้ของเรามองรูปภาพไม่ได้เห็นของจริงดังนั้นภาพย่อมไม่เป็นสามมิติแน่นอนนอกจากคุณจะไปดูหนังสามมิติเอา คริๆ นั้นเป็นเหตุผลที่ผมแบ่งระดับความลึกของภาพไว้สามระดับสำหรับการถ่ายภาพของผม อ้าวแล้วเราจะมองกันอย่างไร อันดับแรกให้หาตัวพระเอกหรือนางเอกสำคัญในภาพเสียก่อนครับ ตัวแบบไงครับ Object แล้วค่อยประกอบร่างให้สมบูรณ์ โดยมี ฉากหน้า FG และฉากหลัง BG ประกอบกันเข้าไปสร้างมิติของภาพถ่ายให้ดูลึกและน่าสนใจ สองอันนี้ต้องพกไปจากบ้านหรือไม่ คำตอบคือไม่ต้องลำบากลำเข็ญกันหรอกครับหาๆ เอาแถวๆ นั้นก็พอจะมี ใบไม้ต้นไม้ พื้นดิน เงา ต้นหญ้า เมฆ ท้องฟ้า พื้นผิวผนัง ลำแสง ดวงอาทิตย์ ฯลฯ หาเอาเลยตามใจชอบ ให้เหมาะกับภาพของคุณหล่ะกันครับ สัปดาห์นี้ก็ฝากไว้เท่านี้ครับผม สวัสดีครับ
